09/04/2011

NEXT POST
நிராயுதபாணி கடந்த புதன் கிழமை பின் மாலை வேளையில் நொறுங்கிய மனிதனாக தலை கவிழ்ந்து என் வீட்டு மொட்டை மாடிப்படியில் நீ உட்கார்ந்திருந்த நொடியிலிருந்து தான் எனக்கு மிக நெருங்கிய நண்பனானாய். மாலையில் தொடங்கும் கேளிக்கைக்காக வண்ண பலூன்களும், மிருதுவான பொம்மைகளும் தயாராகிக்கொண்டிருந்த ஒரு ரம்மியமான காலையில் மெல்ல கழுத்தை நீட்டி கூடாரத்தின் உள் நுழைந்தது அந்த ஒட்டகம் என சொன்னபோது உன் வேதனையின் அழுத்தம் புரிந்தது. இந்த நிகழ்வை நீ சொல்லி நான் பத்தாவது முறையாகக் கேட்டேனோ? அதற்கும் அதிகமாகக் கூட இருக்கலாம். ஒவ்வொரு முறையும் என் கேள்வி இதுதான். உன்னை மகிழ வைத்தவர்கள், சொக்க வைத்துக்கொண்டிருப்பவர்கள் யாரெனத் தெரியுமா? முக்குளத்தை தெறித்து உன் பீடத்துள் நுழைந்தவர்களின் உண்மை முகம் புரியுமா? உன்னை அனுப்பிய பின்னும் பல கேள்விகள் என்னை தூங்கவிடாமல் தடுத்தன. நீ பேசாமல் அழுததில் உன் ஏமாற்றங்கள் தொடர் ஓட்டம் போல் எனக்கும் தொற்றி அறை முழுவதும் நிரம்பி...
PREVIOUS POST
நல்லது கெட்டது நண்பர் நட்பாஸ் தளத்தில் எழுதிய சம்பவக்குறிப்பு. நிமிஷக்கதையான்னு படிச்சிட்டு முடிவு பண்ணுங்க. * பார்க்காதது போல நடந்து சிறு கல் தடுக்கி கீழே விழும் பபூனுக்கு இருக்கும் மதிப்புக்கு கொஞ்சம் மேலேதான் பள்ளிக்கூட தமிழ் வாத்தியார்களுக்கு. அதுவும் ஆங்கில வழிப் பள்ளி என்றால் சொல்லவே தேவையில்லை. பபூனுக்குக் கூட பெஞ்சு சீட் கிடைத்துவிடும். தமிழ் வாத்திகளுக்கு தரை டிக்கெட்டுதான். இன்னிக்குக் மார்னிங் வரைக்கும் நானும் இது கரெக்டுதான்னு நினைச்சேன். பெரிய பொயட் பெயர் வெச்ச எங்க ராமலிங்கம் வாத்தி செய்யும் சேஷ்டைகள் கொஞ்ச நஞ்சம் கிடையாது. நான் படிப்பது ஆங்கிலோ இந்தியப் பள்ளி என்பதால் பாதர்களின் பாதரேஷன் நிறைய உண்டு. வகுப்பில் பாடம் நடக்கும்போது விண்டோ வழியா எட்டி டிசிப்ளின் மெயிண்டயின் செய்வது அவர்களது வேலை. ஆனா அப்படி ஸ்டடி செய்யும்போதுதான், வாத்தியின் சேஷ்டை ஆரம்பமாகும். “டேய் பசங்களா, இந்த காலத்துல மட்டுமில்ல, அந்த காலத்துலக் கூட உளவுத்துறை உண்டு. வணிகம்...

BeyondWords

பொறியியல் துறையில் பகல் பொழுதையும்,இசை-வார்த்தைகளுடன் இரண்டாவது வாழ்வை கழிக்கும் சராசரி மனிதன்.

The Typepad Team

Recent Comments