01/18/2010

NEXT POST
பாண்டிச்சேரி அனுபவங்கள்: மாசி மகம் பதினைந்து வயது வரை, எல்லா சிறுவர்களைப் போல நானும் வீட்டுப் பூனையாய் வளர்ந்தேன். வீட்டுக்கு எதிரே இருந்த செட்டிக் கடைக்கு கூட தனியாகச் சென்றதில்லை. பாண்டிச்சேரியின் பெரிய தெருவான மகாத்மா காந்தி வீதியின் என் வீடு இருந்தது. எல்லா ஊரிலும் இதே பெயரில் ஒரு தெரு இருக்கும். பெரும்பான்மையான ஊர்களில் இது புழுதி கிளம்பும் மெயின் ரோடாக இருக்கும். பாண்டிச்சேரியிலும் இதே தான். தெருக்கோடி என எதுவும் கிடையாது. இதனால் தெருக்கோடிக்குக் கூட தனியாகப் போனது கிடையாது. வருடத்தில் ஒரு நாள் மட்டும் தனியாக வலம் வர அனுமதி உண்டு. ஒரு முழு நாள். 24 மணி நேரம். அது மாசி மக தினத்தன்று மட்டுமே. என் வீட்டை ஒட்டி இருந்த சந்து கடலாடும் வழியாகும். கடலாடுவது என்ற வார்த்தை மாசி மாசம் நடக்கும் மகத்துக்கு மட்டுமே உரியது. மாசி மகத்தன்று, பாண்டிச்சேரியைச் சுற்றியுள்ள கோயில்களிலிருக்கும் மூலவர் விக்கிரகங்களை கடலில் குளிக்க...
PREVIOUS POST
இரண்டு போராட்டங்கள் முதல் போராட்டம் சில மாதங்களாக இந்தியரில்லாதவர் இந்தியாவைப் பற்றி தயாரித்த ஆவணப்படங்களை டிவிடிக்களிலும், தொலைக்காட்சிகளிலும் பார்த்து வெறுத்தேன். சம்பந்தப்பட்ட தயாரிப்பாளர்கள், வர்ணனையாளர்கள், அவர்களுக்கு கொடுக்கப்பட்ட ஸ்கிரிப்ட்டுகளிலும் இருக்கும் அரசியல் வெளிப்படையாகத் தெரிகிறது. இந்தியா என்றாலே கூட்டம், சந்தடி என்ற காட்சிகளைத் தவிர்த்து அக்கூட்டங்களைத் திறமையாக சமாளிக்கும் இந்திய போக்குவரத்துத் துறை, பழனி திருப்பதி போன்ற கோயில் நிர்வாகங்களைக் காட்டலாம். கிராம, நகர தெருக்களில் திளைக்கும் ஏழ்மையைத் தவிர்த்து, தன்னார்வலர்கள் நடத்தும் சமூக மேம்பாட்டுக் கழகங்கள், கிராம வளர்ச்சிக் கழகங்கள், பெண்கள் நடத்தும் சிறு குழு அமைப்புகளைக் காட்டலாம். தென்னகம் என்றாலே கேரள கடற்கரைகளில் பெரிய தொப்பிகள் அணிந்து நின்றபடி ஸ்பைஸி சிக்கன் மசாலா செய்வது எப்படி என்ற ருசிகர தகவல்களைத் தவிர்த்து, துறைமுகங்களில் சின்ன குழுக்களால் திறமையாக நடத்தப்படும் கடல்வாழ் விலங்குகள் ஏற்றுமதி நிறுவனங்களைக் (இங்கு வேலை செய்பவர்களில் பலர் பெண்கள்) காட்டலாம். வட மாநிலங்களென்றால் அழுக்கான பனாரஸ், காசி போன்ற...

BeyondWords

பொறியியல் துறையில் பகல் பொழுதையும்,இசை-வார்த்தைகளுடன் இரண்டாவது வாழ்வை கழிக்கும் சராசரி மனிதன்.

The Typepad Team

Recent Comments