வார்த்தைகளின் விளிம்பில்

பா.ராகவனின் - `பின் கதைச் சுருக்கம்`

நாவல் என்றால் என்ன? வாழ்க்கையைப் பற்றி வார்த்தைகளில் வடிக்க முற்படுவது எனச் சொல்லலாம். மணல் கடிகாரம் போல் மேல் பகுதியில் வாழ்க்கை நுழைந்து கீழ் பகுதியில் நாவலாக மாறுமா? போலவே வார்த்தைகளைக் கொண்டு வாழ்க்கையை விளக்க முற்படுவதும் வைக்கோலில் தேடும் ஊசிதான்.

வாழ்வின் அடிப்படைகளை ஆராய்வது நாவலின் நோக்கம் என்பது ஜெயமோகனின் தரப்பு. இவர் முன்வைத்த நாவல் கோட்பாடும் அடிப்படை தரவுகளை வாழ்வின் அடிப்படைகளிலிருந்தே பெற்றுக்கொண்டது. நாவல் வழியே வாழ்க்கை. வாழ்க்கை வழியே நாவல் என்பது பா.ராவின் கருத்து.

 
(மேலுள்ள படத்தை சொடுக்கி கிழக்கு பதிப்பகத்தில் வாங்கலாம்)

பா.ராகவனின் `பின் கதைச் சுருக்கம்` விளக்கமாக கோட்பாடுகளை விவரிக்கும் நூல் அல்ல. தனக்கு பிடித்த 17 நாவல்கள் பற்றி அடுத்த நிமிடமே நம்மை படிக்கத் தூண்டும் வகையில் எழுதியிருக்கிறார். சிறுவயது முதற்கொண்டே நாவல் பின்னால் அலைந்ததை சுவாரஸ்யமாக விவரிக்கும் முன்னுரையில் இப்புத்தகங்கள் ரசனை சார்ந்த தேர்வு மட்டுமே என்கிறார். கோட்பாடு, தற்கால இஸம் என்ற வலையிலெல்லாம் சிக்கிக்கொள்ளாமல் `எனக்குப் பிடித்தது.ரசிக்கத் தகுந்த புத்தகங்கள் இவை` என தான் ரசித்ததை மட்டுமே முன்னிறுத்தும் எழுத்தாளர். இதனாலேயே பா.ரா அறிமுகம் செய்யும் நூல்களை கண்டிப்பாக மறு பரிசீலனைக்கு உட்படுத்தாமல் வாங்கிவிடலாம்.

பின் கதைச் சுருக்கம் 17 நாவல்களைப் பற்றியும் அவை உருவான கதையையும் சொல்கிறது. இக்கால நாவல், வேற்று மொழி நாவல் என்ற எந்த பாகுபாடும் கொள்ளாமல் தனக்குப் பிடித்த நாவல்கள் பற்றி நம்முடன் பகிர்ந்து கொள்கிறார்.

நாவலென்பதும் வாழ்க்கையென்பதும் அனுபவங்களே என்பதில் `அலை உறங்கும் கடல்` காலத்திலிருந்தே பா.ரா உறுதியாக இருந்திருக்கிறார். பிறந்த குழந்தை போல் சத்தமேயில்லாமல் கிடக்கும் ராமேஸ்வரக் கடலலையில் மயங்கி, கிறங்கி, வாழ்ந்து அலை உறங்கும் கடலை எழுதியதாகக் குறிப்பிடுகிறார். அற்புதமும், அன்றாட நிகழ்வுகளும் ஒருசேர நடக்குமிடமாக ராமேஸ்வரத்தை விவரிக்கிறார். கடலுக்கு நடுவே தெரியும் ராமர் மண் திட்டு, தக்கையைப் போல் மிதக்கும் கனமாக பாறாங்கற்கள் என அவர் சென்ற இடமெல்லாம் மாய உலகம் போல ராமேஸ்வரம் அவரை கட்டுண்ணப்பண்ணியிருக்கிறது. மீண்டும் மீண்டும் மீட்டிப்பார்க்கவே அவை அலை உறங்கும் கடலாக மாறியிருக்கிறது. இந்நாவலை நினைக்கும்போதெல்லாம் இன்றும் பிரத்தியேகமான இளம் சூடு அணங்கு போல் பரவுவதாக குறிப்பிடுகிறார்.

அசோகமித்திரன் அமெரிக்காவின் அயோவா நகருக்கு சென்ற அனுபவமான `ஒற்றன்` குறிப்பிடத்தக்க புத்தகம். பல எழுத்தாளர்கள் ஒன்று கூடும் மாநாட்டை நாம் நேரில் பார்ப்பது போல் விவரித்திருப்பார். அசோகமித்திரன் கதைகளைப் படிக்கும்போது ஆர்.கே.லக்‌ஷ்மணின் பொதுஜனம் ஞாபகத்துக்கு வரும். தாமரை இலை தண்ணீர் போல எதிலும் ஒட்டாமல், சாராமல் ஒரு பார்வையாளனாக தன்னை சுற்றி நடப்பவை குறித்த உலகத்தை சில பக்கங்களில் படைத்துவிடுவார். கவிதையில் வைப்புமுறை போல் கதைகளிலும் வார்த்தை பிரயோகங்கள், வரிகளின் வரிசைச் சங்கிலி படிக்கும் நமக்கு ஒரு எண்ண ஓட்டத்தை உருவாக்கும். கச்சிதமாக அமையும் பத்திகள் தானாகவே நம்முள் அமர்ந்துகொள்ளும் என குறிப்பிடுகிறார். ஒற்றன் அதற்கு சரியான உதாரணம். அப்புத்தகத்தைப் பற்றி எழுதப்பட்டிருக்கும் இக்கட்டுரை மிக நேர்த்தியாக அமைந்துள்ளது.

இப்புத்தகத்தின் வெற்றி பா.ராவின் மொழி வீச்சில் குடிகொண்டுள்ளது. கடினமான மொழியோ, நாம் கேள்விப்பட்டிராத வார்த்தைகளோ இவர் கட்டுரைகளில் இருக்காது. சொல்ல வேண்டிய கருத்தில் தெளிவு. வாசகனை அடைய வேண்டிய செய்தியின் முக்கியத்துவம். இதனாலேயே நமக்கும் பா.ராவின் எழுத்துக்கும் இடைவெளி மிகக் குறைவாக உள்ளது. அட, நாமும் இதைப் போல் எழுதலாம் போலவே என பொய்த்தோற்றத்தைக் கொடுக்கும்.

மேற்கூறியதுக்கு `நூறு வருடத் தனிமை` கட்டுரை நல்ல உதாரணம். பாரீஸ் நகரில் செய்வதறியாது சுற்றித்திரிந்துகொண்டிருந்த மார்குவேஸ் ஹெமிங்வேவைச் சந்தித்தது, நூறு வருடத் தனிமை புத்தகம் எழுதத் தொடங்குவதில் சந்தித்த சிக்கல், அதை நீக்கிய பயணம் என அதிரடி வேகத்தில் அறிமுகம் நடந்தேறுகிறது. நடுவே எவ்வளவோ விஷயங்கள் விட்டுப்போயிருக்கலாம். ஆர்வமிருப்பவர்கள் மேலும் விரிவாக படிக்க முற்படுவர். ஆனால், மார்குவேஸ் பற்றியும் அவர் எழுதிய நூறு வருடத் தனிமை பற்றியும் ஒரு குறுக்குவெட்டு தோற்றம் இந்த எட்டே பக்கங்களில் கச்சிதமாக நமக்குக் கிடைக்கிறது. இதற்கு மேல் அள்ள அள்ள விஷயங்களைத் தேடிச் செல்ல ஆயிரம் புத்தகங்கள் உண்டு. ஆனால்,ஒரு நாவலுக்கான பின் கதைச் சுருக்கத்தை எழுத்தாளர் அறிமுகத்துடன் தொடங்கி, அட மார்குவேஸை எனக்கு நல்லா தெரியுமே என சொல்லும்படி நானும் உனக்கு பழவடியேன் என்றாக்கியது இக்கட்டுரை.

அதேபோல் நண்பர்கள் ஆர்.வெங்கடேஷ், பா.ராவும் சேர்ந்து நாவல் எழுதுவதற்காக கன்னியாகுமரி சென்ற அனுபவம் மிகச் சுவாரஸ்யமானது. எது செய்ய நினைத்தாலும் அதில் குழந்தையின் குறுகுறுப்பு மிக அவசியம் என உணர வைத்தது. ஒரு வாரம் விடுமுறையில் இரு நண்பர்களும் கன்னியாகுமரி சென்று தங்கள் கனவு நாவலை எழுத முற்படுகிறார்கள். `இரண்டு` மூலம் ஆர்.வெங்கடேஷ் சாத்தியமாக்குகிறார். இந்நாவலின் Craftmanshipபை பா.ரா மிக சுவாரஸ்யமாகக் கூறுகிறார். அனுபவமே வாழ்க்கை. அது முதல் படி. அவ்வனுபவம் வார்த்தைகளாகும் கட்டமும் சுவையானதே என இக்கட்டுரை முடியும்போது புரிகிறது.

`புதியதோர் உலகம்` கட்டுரை மூலம் விஷ்ணுபுரத்தை இப்பட்டியலில் சேர்த்தது எனக்குக் கூடுதல் சந்தோஷம். விஷ்ணுபுரம் வெளியான நாள் முதல் இன்றுவரை வசைபாடப்பட்டு வந்திருக்கிறது என்பதே ஒரு முக்கியமான விளம்பரமாகக் கருதலாம். மெல்ல சுவைக்கும் இனிப்பு வகைபோல் சமயம் கிடைக்கும்போதெல்லாம் இந்நாவலில் சில பக்கங்களைப் படிப்பேன். பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்னர் அமைந்த கதைகளம். இத்தனை தத்ரூபமாக நம்முன் நிறுத்த எவ்வளவு தகவல்களை ஜெயமோகன் திரட்டியிருக்க வேண்டும் என நினைத்தாலே ஆச்சர்யமூட்டுகிறது. ஜெயமோகனின் மொழியாளுமை தமிழுக்குக் கிடைத்த புதுப்பாய்ச்சல் என்றே கருதவைக்கும் ஆக்கம். இவ்வளவு கடினமாக நாவலையும் சுலபமாக உள்வாங்க முடியும்; தேவை திறந்த மனம் மட்டுமே என பா.ரா எழுதியிருப்பதன் உண்மை இந்நாவலை படித்தால் மட்டுமே அனுபவிக்க முடியும்.

`எங்கே என் அடையாளம்` ருஷ்டி எழுதிய நடுநிசிக் குழந்தைகளின் (Midnights Childen) பின்கதை.இந்நாவல் மூலம் அழியா அடையாளத்தைத் தேடிக்கொண்ட ருஷ்டியின் எழுத்துநடை மிக வித்தியாசமானது. மின்னல் வேக திரைக்கதை போல ஒரே வரியில் பலவற்றை கோர்த்தபடி செல்லும். அற்புத எதார்த்த வகை எழுத்துகளாக இருந்தாலும் மிக எளிமையாக புரியக்கூடியது. இந்நாவலின் சொற்றொடர்கள் ஆரம்பத்தில் சற்று கடினம் போலத்தெரிந்தாலும், முதல் சில பக்கங்களில் பிடிபட்டுவிட்டால் ஒரு உன்னத உலகுக்குள் சலீம் சினாய் இழுத்துச் செல்வான். இதனாலேயே புக்கர் ஆஃப் புக்கர் பரிசுக்கும் இது தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது. அடையாளத்தை இழப்பது, அதை மீட்ப நடக்கும் தேடல் கதையின் ஆதாரம். ஒரு வகையில் இது ருஷ்டியில் சுயசரிதையும் கூட என பா.ரா கூறுகிறார்.

என் ஊர்க்காரரான பிரபஞ்சனின் `மகாநதி` பற்றிய கட்டுரை மேலும் கூடுதல் தகவல்களுடன் அமைந்திருக்கலாம். தமிழின் மிக முக்கியமான எழுத்தாளர் பிரபஞ்சன் டிவியில் கூட விளம்பரங்களைப் பார்க்க மாட்டார். அந்த அளவு விளம்பர அபிரியர்.மிக எளிமையான சொற்றொடர்கள் மூலம் `மானுடம் வெல்லும்`, `மகாநதி` போன்ற கோட்டைகளைக் கட்டியிருக்கிறார்.

டால்ஸ்டாய், பஷீர், சமுத்திரம் போன்றோரின் கட்டுரைகள் ரத்தின சுருக்கமாக தெளிந்த நீரோடை போல் அமைந்திருக்கிறது. குறிப்பாக சமுத்திரம் பற்றிய கட்டுரையில் பா.ரா சந்தித்த போது நிகழ்ந்த சுவாரஸ்யமான சம்பவத்தைக் குறிப்பிடுகிறார். மிகக் கொண்டாட்டமான எழுத்துக்களுக்கு சொந்தக்காரராக சமுத்திரத்தை முன்வைக்கிறார். இவர் எழுதியவற்றை படித்தே தீரவேண்டிய அவசிய உணர்வை இக்கட்டுரை தருகிறது.

இந்த 112 பக்கம் புத்தகத்தை இதுவரை பத்து முறைகளுக்கு மேல் படித்திருக்கிறேன். சோர்வு ஏற்படும் நேரத்திலெல்லாம் ஒரு டானிக் போல இக்கட்டுரைகள் அமைந்துள்ளன. மேம்போக்காகப் பார்க்கும்போது இக்கட்டுரைகள் சுலபமாக எழுதப்பட்டது போலத்தோன்றும். ஆனால் எழுத வேண்டிய விஷயங்களைப் பற்றிய பார்வை மிகத் தெளிவாக இருந்தால் மட்டுமே இவ்வளவு எளிமையாகவும், கச்சிதமாகவும் கட்டுரை எழுதமுடியும். மொழி ஒரு தடையேயல்ல. எழுத்தாளரின் சிந்தனை ஓட்டம்; எண்ண வரிசை சீராக இருந்தால் எழுத்தும் பெரும்பாலும் சீராக அமையும் என்றே தோன்றுகிறது. பல்துறை புரிதல்கள் தெளிவாகவும் ஆழமாகவும் இருந்தால் மட்டுமே இப்படிப்பட்ட புத்தகங்கள் சாத்தியம்.

ஒரு நாவலைப் பற்றி மட்டுமல்லாது அதை எழுதிய எழுத்தாளர், அவர் எழுத்து பாணி, அவர் வாழ்ந்த காலகட்டம், சூழ்நிலை என பலதரப்பட்ட தகவல்களை சரியான கலவையில் தருவது சாதாரண காரியமாகத் தோன்றவில்லை. அதற்கு மொழி கைகொடுக்க வேண்டும். படிக்கும் நமக்கு `போர்` அடிக்காத வகையில் அனுபவங்களைத் தொகுக்க வேண்டும். இவற்றைத் தாண்டி எழுத்து, படிப்பு, புத்தகம் மேல் மெய்யான காதல் இருக்க வேண்டும். சரியான புரிதல் அமைய வேண்டும். இவற்றையெல்லாம் ஒரு பாட்டிலில் போட்டு குலுக்கினால் கட்டுரை வந்துவிடாதே! வாசகனிடம் சென்று சேர்க்க வேண்டும் என்ற தீராத காதல் மற்றும் உழைப்பும் கூடியிருக்கிறதே! பா.ராவின் எழுத்தும் விமர்சனமும் அவர் தனிப்பட்ட ரசனை சார்ந்தவையாக அமைந்திருக்கிறது. அவர் ரசிக்காத எதையும் தன் வாசகர்களுக்கு பரிந்துரைப்பதே கிடையாது. இதே தரத்தை தன் இணைய எழுத்திலும் கொண்டிருப்பது மிக அபூர்வமான ஒன்று.

வாரமாக்கி வைத்தான் வைத்ததன்றி நம்முள் புகுவான் என இக்கட்டுரைகள் நம்முள் நுழைகின்றன; சம்மனிட்டு அமர்கின்றன. இது புத்தக காதலர்களுக்கான புத்தகம்.

வேதபுரத்து வியாபாரிகள் - இந்திரா பார்த்தசாரதி

என்னைத் தன் வாரமாக்கி வைத்தான்; வைத்ததன்றி என்னுள் புகுந்தான் - இந்திரா பார்த்தசாரதியின் நாவல்களைத் தொடர்ந்து படிக்கையில் இப்படித்தான் சொல்லவேண்டியிருக்கிறது. வேதபுரத்து வியாபாரிகள், ஏசுவின் தோழர்கள் என தொடர்ந்து படிக்க உந்துதல் வெளியிலிருந்து வரத் தேவையில்லை. ஓட்டத்தொடர் போல் ஒன்றைத் தொட்டால் நிறுத்த முடியாமல், அடுத்தடுத்து பல எல்லைகளை எழுத்தாளனோடு நாமும்  தொட்டுவிட்டுதான் மறுவேலை.

ராமானுஜர் நாடகத்தின் வலிமையில் மயங்கி தொடர்ந்து பல இ.பாவின் நாடகங்களைப் படிக்கும் வாய்ப்பு நண்பர்கள் மூலம் கிடைத்தது. ஆனாலும், சோம்பல் காரணமாக அவர் எழுதிய நாவல்களைப் படிக்காமலேயே நாட்கள் கடந்தன. நாடகத்தின் முக்கிய அங்கமான உரையாடல்களின் பிரமிக்க வைக்கும் கூர்மையை நான் படித்த சில சிறுகதைகளிலும் உபயோகப்படுத்தியுள்ளார். இவ்விரண்டு நாவல்களிலும் இதே பாணியைப் பயன்படுத்தியுள்ளார்.

 

அரசியல் கட்டுரைகளில் மட்டும் பயன்படும் அங்கத நடை ஒரு முழு நாவலுக்கு வலு சேர்த்திருக்கிறது. வெளிப்படையான அபிப்ராயங்கள் செல்லுபடியாகாத போது புனைவு வழி அங்கதங்களும், உண்மைகளும் வெளிப்படுவது கலைக்கு மட்டுமே நல்லதாக அமைய முடியும்; நாட்டுக்கல்ல. சுமூகமான கலாசார சூழலில் மக்களுக்குக் கிடைக்கும் கருத்து சுதந்திரத்தின் அளவுகோளாகவும் இது பயன்படலாம். நீதித்துறை, அரசு என அதிகாரம் வெளிப்படையாக செயல்படும் இடங்களில் மாற்று கருத்துகளுக்கு மதிப்பு குறையும்போது புனைவு வழி கற்பனை உலகுகளும், உண்மைகளும் சாத்தியமாகிறது. இதனாலேயே அரபு நாடுகளிலும், இலங்கையிலும் மிகத் தீவிரமான அரசியல்/மதம்-அடக்குமுறை சம்பந்தமான புனைவுகள் வெளியாகின்றன.

வெளிப்படையான சிக்கல்களைக் கொண்டிருக்கும் நம் அரசியலமைப்புகளுக்கு எதிராக மாற்றுக் கருத்துகளை பதிவது சுலபமல்ல. இதனாலேயே வேதபுரத்து வியாபாரிகள் மிகவும் நவீன முயற்சியாக இன்றும் இருக்கிறது.வேதபுரத்து வியாபாரிகள் கூர்மையான அங்கதத்தின் வழியே அரசியல் நையாண்டியைச் சாத்தியப்படுத்தியுள்ளது. நன்றாகச் சமைக்கத்தெரிந்தவன் மட்டுமே சமையலில் குறை சொல்ல முடியுமென்ற வாதம் இங்கு செல்லுபடியாகாது. ஆர்.கே.ல‌ஷ்மனின் சாமானியன் போல போகிறபோக்கில் சில `பார்வைகளைப்` பதிய முடியும். அப்படிப்பட்ட பார்வையை தேர்ந்த அங்கத வடிவில் இந்நாவல் கொடுத்திருக்கிறது.

`அங்கதம் இனி எழுத முடியாது என்று தோன்றுகிறது.நடப்பு நிகழ்வுகளை மிகைப்படுத்திக் கற்பனையுடன் நகைச்சுவை தோன்ற எழுதுவதுதான் அங்கதம்
என்றால், இப்போது நாட்டில் நடப்பன அனைத்துமே அங்கதம்தான். நான் அங்கதம் என்று நினைத்துக்கொண்டு எழுதினால், அது படிப்பவர்களுக்கு வெறும் செய்தித் திரட்டாக இருக்கக் கூடும்` - என இந்நாவல் தொடராக வெளிவரும் போது கல்கி ஆசியரிடம் கூறியதாக இ.பா முன்னுரையில் குறிப்பிடுகிறார்.

இதைப் படித்த போது சோவின் முகமது பின் துக்ளக் நாடகம் என் நினைவுக்கு வந்தது . முகமது பின் துக்ளக்கைக்கொண்டு தமிழ்நாட்டின் அரசியலைக் கிண்டல் செய்யும் நாடகமாக 70களில் அரங்கேற்றப்பட்ட நாடகத்தை சமீபத்தில் மீண்டும் டிஜிட்டல் ஒளித்தகடாக வெளியிட்டார்கள். அதில் சோ - `இந்நாடகத்தை மீண்டும் வெளியிடுவதில் எந்தவித சிக்கலும் இல்லை. இன்றும் அரசியல் கேலிக்கூத்தாகத்தான் இருக்கிறது. இப்படியொரு சாகாவரம் பெற்ற நாடகத்தை உருவாக்கியதில் எனக்கு மகிழ்ச்சியே` - என குறிப்பிட்டிருப்பார்.

வேதபுரம் என்றொரு ஊர். ஆளுயர கட்-அவுட்டுகள், தலைவரைப் பார்த்திராத தொண்டர்கள், வாழையடி வாழையாக காலில் விழுந்து வணங்கும் மக்கள் கூட்டம், எல்லாவற்றுக்கும் கொடுக்கவேண்டிய லஞ்சம், சுயமாக முடிவு எடுக்கத்தெரியாமல் `[பெரிய` அரசை மட்டுமே நம்பும் முதலமைச்சர் என நமக்கு நன்றாக அறிமுகமான நாடே இந்நாவலின் சூழல். ஆனாலும் வெளிப்படையாக எந்த நாடு என இ.பா தெரிவிப்பதில்லை. இதனாலேயே இ.பாவும் நாட்டின் சூழலை பெரிய அளவுக்கு விவரிக்கவில்லை.

வேதபுரத்தைப் பற்றி புத்தகம் எழுதவும் அதே  சமயம் தன் வேரைத் கண்டுபிடிக்கவும் வந்திருக்கும் அபூர்வாவைச் சுற்றி நடக்கும் கதையில் அனைவரும் அரசியல் சம்பந்தப்பட்டவர்கள். மொழி தெரியாத்தால் மக்களை மேலும் அதிகமாக ஏமாற்றலாமென நினைக்கும் மந்திரி, அபூர்வாவை அரசியலில் பங்குபெறச் சொல்கிறார். தன்னைச் சுற்றி ஒரு வலை பிண்ணப்படுவதை உணரும் அபூர்வா இப்பிரச்சனையின் வேரை ஆராய முற்படுகிறார். புதைமணல் போல் மெல்ல வேதபுரத்தின் அரசியல் கலாசாரத்தின் ஐக்கியமாகிறார். அம்மணமான ஊரில் துணி உடுத்தும் முட்டாளாக இருக்கக்கூடாதென்ற உண்மை மெல்ல அவளுக்கு புரிகிறது.

உண்மையில் தலைவரை யாரும் பார்த்தது கிடையாதா? எல்லா இடங்களிலும் தலைவரின் புகைப்படம் நிழலாக இருக்கையில், அப்படி ஒரு மனிதர் நிஜத்தில் இருக்கிறாரா? அவரைச் சந்திக்க விடாமல் தடுக்கும் நிழல் மனிதன் யார்? - என ஆர்வத்துடன் மூக்கை நுழைத்து பின் வெளியேற முடியாமல் சிக்குகிறார். முடிவில் இயக்கத்தால் விழுங்கப்படும் பலிகடாவாக மாறுவதைப் பார்க்கும்போது, திடீரென தன் முகமூடியைக் கிழித்துக்கொண்டு வருவாரென நாமும் கடைசி வரை நம்பிக்கொண்டேயிருக்கிறோம். இவ்விதத்தில் நாமும் ஒரு முக்கியமான கதாபாத்திரமாக மாறிவிடுகிறோம்.என்றாவது ஒரு நாள் அபூர்வா தன் சுயத்தைத் திரும்பப் பெற்று, நாட்டின் அரசியல் கேளிக்கைக்கு முடிவு கொண்டுவருவார் என வேதபுரத்து மக்கள் நம்புவது போல் நாமும் நம்பிக்கையுடன் படித்து முடிக்கிறோம்.

வரிக்கு வரி இ.பாவின் முத்திரை அங்கதம் தளும்புகிறது.குறிப்பாக ஒவ்வொரு பகுதியிலும் வேதபுரத்து வரலாறு, தத்துவம் என விவரிக்கும் வரிகள் வைரங்கள்.

`ஒவ்வொரு சொல்லுக்கும் எங்கள் தலைவர் தரும் பொருள் தான் அச்சொல்லின் அர்த்தம். அகராதி என்பது மாற்றானின் சதி` - வேதபுரத் தலைவர் வரலாறு.

`வேதபுரத்து வீதி ஓரங்களில் இரண்டு குப்பைத் தொட்டிகள்.ஒன்று ஏழை எளியவர்களுக்கு; மற்றொன்று விலங்குகளுக்கு.எச்சில் இலைகளுக்காக போன ஆட்சியில் மனிதனும் விலங்குகளுக்கும் நடந்த போராட்டம் இன்று இல்லை.இவ்வரலாறு காணாத அதிசயத்தை நிகழ்த்திக் காட்டியவர் நம் தலைவர்` - வேதபுரத்து திட்டக் கமிஷன் அறிக்கை.

`தலைவர் என்றால் நாடு. நாடு என்றால் மக்கள். மக்கள் என்றால் தலைவர்` - வேதபுரத்து வாய்ப்பாடு.

இதுபோல் நாம் ரசிக்க எழுதப்பட்ட வரிகள் அனைத்தும் படித்து முடித்ததும் ஆலிஸின் பூனை போல் வெறுமையான சிரிப்பு மட்டுமே மிஞ்சுகிறது. தீவிரமாக யோசித்துப்பார்த்தால் சில உண்மைகளும் அதன் விளைவுகளும் உறைய வைக்கின்றன. நடப்பு அரசியல் என சரியாக பெயர் சூட்டப்பட்ட இன்றைய அரசியல் என்றென்றும் இதைப் போலவே நடந்துகொண்டிருக்குமோ என்ற பயமும் உள்ளூர ஏற்படுகிறது. முகமது பின் துக்ளக் வெளியான 70கள், வேதபுரத்து வியாபாரிகள் வெளியான 90கள் அரசியல் அளவில் பெரிய வேறுபாட்டை அடையவில்லை என்ற உண்மை இப்புத்தகம் படிக்கும் அனைவரும் கசக்காமல் இருக்காது.

எந்த வரியையும் வீணாக்காமல், தேவையான அங்கதத்தை நாவல் முழுவதும் இ.பா தூவியுள்ளார். எங்கள் நாட்டைப் புரிந்து கொள்ள பகுத்தறிவுக்கு டாட்டா சொல்லணும் - அதே சமயம் எங்கள் தலைவர்களின் பட்டங்களில் ஒன்று `பகுத்தறிவு செம்மல்`. வேதபுரத்து மக்கள பட்டினி கிடந்தாலும் தலைவருக்கு விழா எடுக்காமல் தூங்கமாட்டார்கள்.இப்படி லட்சம் வாலாவை விரித்துக்கொண்டே செல்கிறார் இ.பா.

உரையாடலை மட்டுமே நம்பி எழுதப்பட்ட நாவல். அதனாலேயே ஒரு நாடகத்தைப் பார்க்கும் உணர்வைத் தருகிறது. தவறிப்போய் கூட ஒரு இயற்கை விவரணை, சூழல் பற்றிய சித்தரிப்பு, பாத்திர வர்னணை இல்லை. இது அரசியல் நாவல் என்பதால் இருக்கலாமென நினைத்தால் - அடுத்துப் படித்த ஏசுவின் தோழர்கள் நாவலும் உரையாடல் மட்டுமே கொண்டுள்ளது. இ.பாவின் கூர்மையான உரையாடல் சம்பவங்களை வெட்டி, தாவி நம் சிந்தனைகளை பல திசைகளில் விரட்டுகிறது. இவ்வளவு உரையாடல்கள் இருந்தாலும், உரையாடலுக்கு இடையே நாம் பூர்த்தி செய்யக்கூடிய இடைவெளி இருப்பது ஆசுவாசத்தைத் தருகிறது. இல்லையென்றால் நேர்காணல் போல் கேள்வி-பதிலாக மாறியிருக்கும். ஆரம்பகட்ட எழுத்தாளர்களின் எழுத்துகளில் இது ஒரு குறையாக தெளிவாக வெளிப்படும். இ.பா வாசகன் நிரப்பக்கூடிய இடங்களில் எதையும் கூறாமல் இயல்பாகக் க்டந்து செல்கிறார். அசாத்தியமான செயல்.

வேதபுரத்து வியாபாரிகள் ஒரு தீவிரமான அரசியல் அங்கத நாவல் - கூர்மையான உரையாடல்களுக்காக பலமுறை ரசித்துப் படிக்கவேண்டிய புத்தகங்களில் ஒன்றாகிப்போனது. அரசியல் நையாண்டியைத்தாண்டி எக்காலத்துக்கும் பொருந்தும்படி எழுதியது வருத்தத்துக்குரிய தற்செயல் என இந்நாவலில் குறிப்பிட்டிருப்பது எவ்வளவு குரூரமான உண்மை?

வெளியீடு : கிழக்குப் பதிப்பகம்.

கர்நாடக சங்கீதம் - ஓர் எளிய அறிமுகம் மற்றும் லினக்ஸ்

மகாதேவன் ரமேஷ் எழுதிய Carnatic Music - A gentle Introduction என்ற புத்தகத்தைக் கிழக்கு பதிப்பகம் ’கர்நாடக சங்கீதம் - ஓர் எளிய அறிமுகம்’ என்ற பெயரில் நேற்று வெளியிட்டுள்ளது. இது நான் தமிழாக்கம் செய்த முதல் புத்தகமாகும்.

பத்ரி இப்புத்தகத்தின் அறிமுகத்தில் - `கிரிதரனும் மகாதேவன் ரமேஷும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்ததில்லை’ எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

 

உண்மைதான். ஆனால் நான் மகாதேவனின் எழுத்தை பத்து வருடங்களுக்கு முன்னர் `பார்க்கத்` தொடங்கிவிட்டேன்.

*

அப்போது என் முதல் வேலைக்காக சென்னையில் இருந்த ஸ்டார்ட் அப் நிறுவனம் என்றழைக்கப்படும், ஒரு ஆரம்ப நிலை கணினி நிறுவனத்தில் வேலை செய்யத் தொடங்கியிருந்தேன். என்னையும் சேர்ந்து மொத்தம் பதினைந்து பேர்கள் கொண்ட மென்பொருள் உருவாக்கும் நிறுவனம். அதில் பதிமூன்று பேர் முன் அனுபவத்தை முதலீடாகக் கொண்டு சேர்ந்தவர்கள். என் நண்பனும், நானும் என் நிறுவனரின் பழைய கர்ம பலனை அவர் அனுபவிப்பதற்காகச் சேர்ந்தவர்கள். ஏனென்றால்,முதல் நாள் வேலைக்குச் சென்ற போது, எங்கள் கணினி அறிவு ,வேலை செய்யத் தெரியாத அளவுக்கு மட்டுமே  இருந்தது ஒரு முக்கியமான காரணம்.

சின்ன நிறுவனம் என்பதால் பயிற்ச்சியெல்லாம் கிடையாது. கஜா கா தோஸ்த் போல ‘வாங்க ஆடுகளத்தில் பார்த்துக்கொள்ளலாம்’ என எங்கள் பாதுகாப்பு அட்டைகளைக் கொடுத்து நிராயுதபாணியாய் இருந்த எங்களைப் போருக்கு அனுப்பினார் நிறுவனர்.
`
ஆரம்ப நிலையில் இருந்ததால், மிக அதிக விலை கொண்ட மென்பொருட்களை நிறுவனத்தில் தடை செய்திருந்தனர். அங்கொன்று, இங்கொன்றாக மைக்ரோசாப்டின் ஆபிஸ் தலைகாட்டுவதோடு சரி. இதர மென்பொருட்கள் அனைத்தும் ஓபன் சோர்ஸ் தயவில் திணறிக்கொண்டிருந்தன. இப்போதிருக்கும் உபண்டு லினக்ஸ் போன்ற மேம்பட்ட மென்பொருட்கள் அப்போது கிடையாது. கணந்தோறும் தரவிறக்கம் செய்யும் பைனரிகளை ஆங்காங்கு செதுக்கி உபயோகப்படுத்தும் திறமையான குள்ளநரிகள் பலர் இருந்தனர். வித்தைக்காரன் தொப்பியிலிருந்து எடுக்கும் முயல் போல், இவர்கள் மனது வைத்தால் மட்டுமே ஓடக்கூடிய நிலையில் பல மென்பொருட்கள் உலவிக்கொண்டிருந்தன. நிறுவனமும் இவர்கள் புண்ணியத்தில் மென்பொருள் ஏற்றுமதியை காமாசோமா என ஓட்டிக்கொண்டிருந்தது.

நான் சேர்ந்த நேரம், இருந்த கடைசி விண்டோஸ் கணினியையும் ஏலத்தில் விற்றுவிட்டார்கள். கல்லூரியில் மவுஸ் இல்லாத கணினி முன் உட்கார நேர்ந்தால், கலைந்த தலைமுடியை சரிசெய்ய மட்டுமே எனக்குத் தெரியும். ஏதோ மவுஸைப் பிடித்து, டெஸ்க்டாப்பில் இருக்கும் சில கோப்புகளை மட்டும் படிக்கக் கூடிய நிலையில் இருந்த என்னை லினக்ஸில்(Linux) வேலை செய்யச் சொன்னார்கள். பச்சை, கறுப்பு என பலவண்ண எழுத்துகளில் எல்லோரும் வேலைசெய்துகொண்டிருக்க, நானும் தப்புத் தப்பாக யுனிக்ஸ் கட்டளைகளை உள்ளீடு செய்யத் துவங்கினேன். பதினைந்து பேர் மட்டும் இருந்ததால் சுலபமாக உதவி கிடைத்தன என்றாலும், அதே நேரத்தில் சங்கடமான சம்பவங்களும் நிகழ்ந்தன. நிறுவனர் கணினி வல்லுநர் என்பதால், பல சமயங்களில் ‘இது எப்படிண்ணே வேலை செய்யுது’ என்ற ரேஞ்சில் தொல்லைப்படுத்தியிருக்கிறேன்.

இதனால் லினக்ஸைத் தெரிந்துகொள்ளும் ஆர்வம் அதிகமானது.பல மணிநேரங்கள் கணினியில் லினக்ஸ் கற்றுக்கொள்ளும் முயற்சிகளைத் தொடங்கினேன் அப்போது சென்னை லக் (CLUG - Chennai Linux Users Group) எனக்கு அறிமுகம் ஆனது. இது, சென்னையில் இருந்த லினக்ஸ் தன்னார்வலர்கள் ஒன்றாகச் சேர்ந்து நடத்திய குழுவின் பெயர். ஒவ்வொரு மாதமும் சென்னை ஐ.ஐ.டியில் ஒன்றாகக் கூடி , சில கலந்துரையாடல்கள், கேள்வி நேரம் என நடத்தி வந்தனர். மெதுவாக, இக்குழு நடத்திய சந்திப்புகளில் கலந்து கொள்ளத்துவங்கினேன்.

எனக்கு லினக்ஸ் பற்றி குழப்பிய பல மேக மூட்டங்கள், மடற்குழுக்கள் வழியாகவோ, நேரடியாக சந்திப்பின் போதோ மறையத் தொடங்கின. அப்போது ரிச்சர்ட் ஸ்டால்மேன்(Richard Stallman) , எரிக் ரேமண்ட் (Eric Raymond), லினஸ் டோர்வால்ஸ் (Linus Torvolds) போன்ற உலக நாயகர்கள் இருந்தாலும், வியத்தகு விதத்தில்பல உள்ளூர் நாயகர்களும் இருந்தார்கள்.

அவர்களில் ஒருவர் தாத்ஸ். முழு பெயர் சுதாகர் ‘தாத்ஸ்’ சந்திரசேகர்.

இந்தியாவில் லினக்ஸின் தாக்கம் முழுமையாக உருவாவதற்கு இவரும் ஒரு முக்கியமான காரணம். இவர் 1990களில் முதல்முறையாக லினக்ஸ் எனும் இயக்கு தளத்தின்(Operation System) நெளிவு சுளிவுகளை இந்திய இளைஞர்களுக்கு அறிமுகப்படுத்தியவர்.

ஒரு சென்னை சந்திப்பில் இவர் பேச்சைக் கேட்ட காலத்தில் , இணையப் பத்திகள் படிக்கத் துவங்கியிருந்தேன். நான் வருடக்கணக்காக படித்துவரும் இணையத்தளங்களில் இவர் எழுதும் பக்கங்களும் அடங்கும். தாத்ஸ் பற்றி சொல்ல நிறைய இருக்கிறது. ஏகலைவன் போல் மறைமுகமாக நான் தொடர்ந்த ஒரு கணினி வல்லுனர். பலருக்கும் குரு. இவரைப் பற்றி பின்னர் விரிவாக எழுதுகிறேன்.

இவர் எழுதி வந்த இணையத்தளத்தில் முதல்முறையாக மகாதேவன் ரமேஷின்  பெயரைப் பார்த்தேன்.

அப்பாடா..ஒரு வழியாக விஷயத்துக்கு வந்தியா என உங்கள் பெருமூச்சு கேட்கிறது.

பின்னர் ரமேஷ் எழுதிய கட்டுரைகளையும், கதைகளையும் படிக்கத் தொடங்கினேன். அக்காலகட்டங்களில் அமெரிக்க வாழ்வைப் பற்றியும், வெளிநாடு செல்லும் இந்தியர்களின் எம்.எஸ் படிப்பில் சந்திக்கும் சிக்கல்கள் பற்றியும் என் அலுவலக நண்பர்கள் மற்றும் என் அண்ணன் மூலம் எனக்கு கொஞ்சம் கொஞ்சமாக புரியத்தொடங்கியது.

ரமேஷின் ஆங்கில கட்டுரைகள் அமெரிக்காவில் இருக்கும் இந்தியர்களின் வாழ்வு, அங்கிருக்கும் மாணவர்களின் நிலை பற்றியும் எள்ளலுடன் நிரம்பி இருக்கும். அக்கால மடற்குழுக்களில் இவர் எழுதிய கட்டுரைகள் மிகப்பிரபலம். ஒவ்வொரு வரியிலும் சுயஎள்ளல், மேம்பட்ட நகைச்சுவை உணர்வு, அதீத மேதைமைத்தனம் என அனைத்தும் இவர் கட்டுரைகளில் காணப்படும்.

இவர் எழுதிய பல கட்டுரைகளும், கதைகளும் ஆங்கில நாவலாசிரியர் பி.ஜி.வுட்ஹவுஸின் படைப்புகளின் தரத்தில் இருப்பவை. வரிக்கு வரி கட்டுரைகளில் நகைச்சுவையும், கிண்டலும் பரிமளிக்கும். இளையராஜாவின் ரசிகரான இவர், இந்திய சினிமா பற்றி பல நகைச்சுவைக் கட்டுரைகளை எழுதியுள்ளார். ஒருமுறை இவர் வைரமுத்துவின் பாடல் வரிகள் எதுகை மோனையில் இருக்கும் கணித தருக்கத்தை தனக்கே உரிய பாணியில் கிண்டல் செய்திருந்தார். ஒரு கண்னி நிரலாக்க மொழியில் (programming language) வைரமுத்துவின் பாடலை இயற்றுவது எப்படி என நகைச்சுவையாக எழுதியிருந்தார். மகாதேவனின் புகழ்பெற்ற கட்டுரையாக இது பல இணையத் தளங்களில் பரவியது.  கடைசி பக்கத்தில் சுஜாதா கூட சற்றே கோபமாக இதைச் சாடியிருந்தார்.

இவர் எழுதிய A Gentle Introduction to Carnatic Music என்ற இணையக்கட்டுரைகளை அப்போதே படித்திருந்தாலும், நிறையப் புரியவில்லை; பாதியில் நிறுத்திவிட்டேன். பின்னர் இசைப் பற்றி படிக்கத் தொடங்கிய பின்னர் இக்கட்டுரைகளை ரசிக்க முடிந்தது.நான் கர்நாடக சங்கீதத்தைப் பற்றிப் படித்த முதல் கட்டுரையானது. அதன் நெளிவு சுளிவுகளும் ஆழங்களும் அதிகமானது எனப் புரியவைத்தது. இசையைக் கற்றுக்கொள்ள நினைக்கும் மாணவன் படிக்க வேண்டிய முதல் கட்டுரையாக இதை இன்றளவும் மதித்து வருகிறேன்.

*
பத்ரி வெளியிட்ட ஆங்கில புத்தகத்தைப் படித்தவுடன் இதைப் போல் பலவிதமான நினைவுகள் தோன்றின.இதையெல்லாம் மீறி ஒரு எண்ணம் தோன்றியது  - முதல் தமிழாக்க முயற்சியைச் செய்ய இதைவிட நல்ல புத்தகம்,அனுபவம் எனக்குக் கிடைக்கப்போவதில்லை. முண்டியடித்துக்கொண்டு பத்ரிக்கு ஒரு மின்னஞ்சல் அனுப்பினேன். மீதத்தை பத்ரியே எழுதிவிட்டார்.

அவர் எழுதாமல் விட்ட விஷ்யம் ஒன்று உள்ளது. அது, பத்ரியின் எடிட்டிங். புத்தகத்தில் என் உழைப்பை விட, பத்ரியின் உழைப்பு மிக அதிகம்.நான் எழுதிய சாப்டர்களையும் கிழித்துப் போடாமல், நிதானமாக ஒவ்வொரு நாளும் எடிட் செய்து அடுத்த நாள் தவறாமல் அனுப்பிவிடுவார். அனேகமாக எல்லா வரிகளும் மாறியிருக்கும். இது அவருக்கு ஒரு இம்சையாகவே இருந்திருக்கும் என நினைக்கிறேன். ஆனாலும், அடுத்த நாளே மிகச் சிரத்தையோடு தெளிவாக எடிட் செய்து அனுப்பிவிடுவார். கூடவே நான் ஒன்றும் மாற்றவில்லை என ஒரு வரியும் மின்னஞ்சலில் எழுதியிருப்பார்!

இரண்டு வாரங்களில் முடிக்க முடிந்தாலும் பல முறை மூல நூலை படித்தேன். இதுவரை செய்த தமிழாக்க கதைகள், கட்டுரைகள் என்முன் வந்து கேலிசெய்தது போலிருந்தது. இத்தமிழாக்கம், எனக்கு மிக நல்ல, சுவாரசியமான அனுபவமாக இது இருந்தது.

பத்ரிக்கும், கிழக்கு பதிப்பத்தாருக்கும் என் நன்றிகள்!

கர்நாடக சங்கீத அடிப்படைகளை தெளிவாக இப்புத்தகம் எடுத்துரைக்கிறது. இவ்வள்வு கடினமான கலை பற்றி, இதைவிட எளிமையான விளக்கங்களுடன் படிக்க முடியாது. இசையில் பிடிப்பும், கற்றுக்கொள்ளும் ஆர்வம் உள்ளவர்கள் ஒரு வாரத்தில் படித்து முடித்துவிடலாம்.

இப்புத்தகம் கர்நாடக இசையைப் பற்றிய அடிப்படைகளை விரிவாகப் விவரிப்பதோடு, இசைப் பற்றிய நம் அறிவை அடுத்த கட்டத்திற்கு நகர்த்தும் என்பது நிச்சயம்.